مالکیت فکری در معاملات تجاری (بخش دوم)

علایم تجاری

در موضوع علایم تجاری مسایل مربوط به مالکیت معمولا در مقایسه با حق پدیدآورنده ساده تر هستند. با این وجود اهمیت دارد تا مطمئن شویم که انتقال یک علامت خصوصا به این منظور انجام می پذیرد تا از اینکه آن علامت ویژگی انحصاری خود را از دست بدهد جلوگیری کنند. زیرا اگر ویژگی انحصاری و متمایز کننده علامات تجاری که برای معین کردن منشا محصولات و خدمات لازم است) از بین برود با این خطر رو به رو می شوند که حمایت حقوقی از آنها سلب گردد. به بیان دیگر در این صورت آن علامت تجاری شیوع می یابد و دیگر نمی توان به آن "مال" اطلاق کرد و از این پس در قلمرو اموال عمومی جای می گیرد. کافی است تا به عنوان مثال علامت "آسپیرین" (Aspirine) را یادآور شویم که در ابتدا ملک شخصی به نام "بایر" بود ولی امروزه لفظ عامی است که بر نوعی اسید خاص که در درمان به کار می رود دلالت دارد.

همچنین باید یادآور شد که علامت تجاری حتی اگر ثبت نشده باشد به عنوان مالی است که قابلیت انتقال را دارد. هر چند به نسبت یک علامت ثبت شده که در موضوع حقوق ماهوی و آیین دادرسی بسیار حائز اهمیت است "وصف نازلتری" دارد.

۱) انتقال ماده ۴۸ قانون علایم تجاری در مورد بیع یا انتقال علامت تجاری مقرر می دار که علامت تجاری چه ثبت شده و چه ثبت نشده قابل نقل است و آن را همواره اینگونه در نظر می آورند که خواه با توجه به کالاهای شرکت و یا به تنهایی در برابر تمام یا بخشی از خدمات یا محصولاتی که این علامت با آنها به کار گرفته می شود انتقال پذیر است. در عمل سخت است که پیش بینی شود که علامت تجاری به هیچ نحو بیع کالاهایی که به آن مربوط است را شامل نمی گردد. وانگهی بیع علامت در قبال صرفا بخشی از کالاها می تواند بسیار خطرناک باشد. زیرا بند دوم همین ماده تصریح دارد که اثر چنین بیع یا انتقالی این نیست که علامت تجاری را از حالت انحصاری خود خارج سازد، هر چند به دنبال چنین انتقالی حقوق راجع به این علامت نزد دو یا چند شخص می ماند.

یادآوری این مطلب خالی از اهمیت نیست که تمامی مقرراتی که پیش از این در قانون علایم تجاری پیش بینی شده اند و ثبت استفاده نمودن با اجازه )همچون تحت لیسانس یا با فرانشیز علامت تجاری) را پیش بینی می کنند، دیگر ضروری نیستند. با این وجود، هنوز ماده ۵۰ قانون بر شخصی که لیسانس یا فرانشیزی را اعطا می کند، این تعهد را بار می نماید تا بر ویژگی ها و وصف کالاها و خدمات کاربرد و انتشار یا بهره برداری از آن علامت نظارت کند. معمولا قراردادهای لیسانس یا فرانشیز تمامی این حمایت ها را شامل می شوند.

از سوی دیگر، انتقال علامت ثبت شده باید به اطلاع دفتر ثبت علایم تجاری برسد، که این دفتر هنگامی که انتقال برایش محرز گردد، به ثبت این انتقال مبادرت می ورزد. عملا، معمولا سند استانداردی از انتقال علامت در ضمیمه قرارداد خرید/فروش اموال در دفتر ثبت سپرده می شود که نمایانگر تمامی علایمی است که منتقل شده اند.

۲) تایید دقیق اثبات سند مالکیت علامت تجاری به عنوان یک تایید دقیق، علی الاصول بسیار ساده است. استفاده قانونی شرکت از یک علامت ثبت شده، به استثنای زمانی که این مورد استفاده تحت لیسانس انجام گرفته باشد، به عنوان آن در نظر گرفته خواهد شد، که بنابر استفاده از آن علامت می تواند از شدت زیاد یا کمی برخوردار باشد.

از سوی دیگر، راجع به علایم ثبت شده، تنها در صورتی ایجاد اشکال می کند که آن علامت در جریان امور توسط شخص دیگری به غیر از مالک ثبت کننده آن علامت مورد استفاده قرار گیرد، آنچه در گروه های شرکت ها بسیار متداول است. در این موارد، معمولا ترجیح داده می شود تا از لیسانس های تصدیقی در میان استفاده کنندگان و مالک آن استفاده کنند که در مهلتی جای می گیرد که مالک و استفاده کننده واحد نباشد.

همواره باید به طور منظم پرونده های علایم را مورد بررسی قرار داد، هر چند تنها ثمره آن این است که از نبود آیین دادرسی های متقابل یا آیین دادرسی های پرتوی علایم بر طبق ماده ۴۵ قانون، یا در برابر دیوان فدرال مطمئن گردیم. با توجه به اینکه این امور معمولا مبتنی بر عدم انحصاری بودن علامت است، در نمایندگی ها و ضمانت ها جای دارد تا در همه موارد اطمینان حاصل کنیم که علایم، انحصاری هستند و با علایم دیگری که در سرزمین مورد نظر، مورد استفاده هستند، اشتباه نمی گردند. با توجه به تهاجمات ماده ۴۵ که توسط آن دفتر ثبت می تواند اثبات به کار گیری علامت توسط دارنده را طلب کند، مهم است که مطمئن بشویم که آن علامت بی وقفه و مداوم توسط مالک یا شخص ماذون از طرف وی مورد استفاده قرار گرفته است. این امر همچنین باید در قرارداد به صورت نمایندگی خاص منعقد گردد.

۳)ملاحظات بین المللی قانون علایم تجاری دقیقا مثل قانون راجع به حق اختراع، علی الاصول محلی و سرزمینی است. بنابراین نباید انتظار داشت که علامت تجاری که در کانادا به ثبت رسیده، در تمامی دنیا ثبت شده باشد یا حتی در دسترس باشد. بنابراین، باید در هر یک از کشورهایی که فروشنده شرکت خود را مورد بهره برداری قرار می دهد و حتی در تمامی بازارهای احتمالی، در صورتی که بخشی از پلان استراتژیک خریدار باشد، مورد تایید قرار گیرد.

پانوشت ۱- در اینجا می توانید قسمت اول این بحث رو بخونید.

پانوشت ۲- یه عکس خیلی زیبا از نمای شب تهران از پناهگاه شیرپلا در وبلاگ دوست خیلی خوبم احمد وجود داره که پیشنهاد می کنم حتما یه نگاهی به اون بیاندازید.

پانوشت ۳- دوست هم اتاقی من که از وبلاگ نویس های خیلی قدیمی است، دوباره تصمیم گرفته که کار وبلاگ نویسی رو آغاز کنه. لینک وبلاگ ایشون: پدر خوانده