حقوق ایران و فرانسه
یکی از سایت هایی که به اون لینک دادم، سايت تبلور هست ... يه مطلب خيلي جالب در اون سايت بود كه خالي از لطف نديدم كه اينجا بيارم ... يه سري لينك از آدرس هاي مفيد در زمينه زبان فرانسه هست ... le francais en traduction ayant un vocabulaire très rich dans les diverse domaines tels que littérares, journalistques et mme quotidienne, le francais provoque des nombreux problemes au stade de la traduction. L'un des plus évidents exemples de cette richesse est le vocabulaire et la stracture des textes juridiques, notamment ceux concernant le Code Civil francais. Comme le dit Seyyed Hossein Safai, proffesseur de droit, l'article 1109 du Code Civil est un bon exemple a notre prestention: L'article 1109 du Code Civile: It n'y a point de consentement valable si le consentement n'a ete donne que par erreur ou s'il a été extorqué par violence ou surpris par dol ماده ۱۱۰۹ قانون مدنی فرانسه- رضایتی که به واسطه اشتباه یا اکراه یا تدلیس داده شده باشد معتبر نیست. Dans cette phrase, les rédacteurs ont employé trois verbes distincts qu'on ne peut les traduire en persan que par "دادن" mais il y a des nuances دادن : donner extorquer: Obtenir (qqch) sans le libre consentement du détenteur تحصیل چیزی بدون رضایت دارنده آن Surprendre: Tromper qqn en lui faisant commettre de bonne foi une faute, une erreur عمل فریفتن کسی در ارتکاب تقصیر یا اشتباه از روی ناآگاهی.
پانوشت ۱: در نوشتن این متن از دوستم مجتبی جعفری خیلی کمک گرفتم. از همین جا ازش تشکر می کنم. پانوشت ۲: این مطلب در گاهنامه فرانسوی دانشگاهمون به نام "طرحی برای فردا" چاپ شده است. Code des obligations Disposition générale Des obligations résultant d’un contrat
قانون تعهدات سویس/قواعد عمومی/ تعهدات ناشی از قرارداد Art 1 : le contrat est parfait lorsque les parties ont réciproquement et d’une manière concordante manifesté leur volonté Cette manifestation peut etre expresse ou tacite ماده ۱: قرارداد موقعی کامل می شود که طرفین متقابلا و به نحو هماهنگ اراده خود را اعلام دارند. این اعلام اراده ممکن است صریح باشد یا ضمنی. ترجمه دکتر جواد واحدی فرانسه تخصصی حقوق Article 1925 Le dépôt volontaire ne peut avoir lieu qu'entre personnes capables de contracter Néanmoins, si une personne capable de contracter accepte le dépôt fait par une personne incapable, elle est tenue de toutes les obligations d'un véritable dépositaire ; elle peut être poursuivie par le tuteur ou administrateur de la personne qui a fait le dépôt ماده ۱۹۲۵ قانون مدنی فرانسه- ودیعه اختیاری تنها می تواند میان اشخاصی وارد شود که اهلیت عقد بستن را دارا هستند. با این وجود در صورتی که شخصی که اهلیت انعقاد عقد را دارد با یک شخص محجور وارد عقد شود نسبت به تمامی تعهدات یک مستودع واقعی ملزم است. قیم یا ولی شخص محجور می تواند او را مورد تعقیب قضایی قرار دهد. ý نکته ۱. در حقوق فرانسه بر طبق قاعده اقدام معامله شخص دارای اهلیت با شخص محجور را از منظر شخص دارای اهلیت صحیح و از جنبه محجور باطل می دانند. ý نکته ۲. اهلیت عقد بستن یکی از چهره ها و مصادیق اهلیت استیفاست. ý نکته ۳. با وجود آنکه در حقوق ایران مقررات مشابهی در باب ودیعه وجود ندارد ولی می توان گفت که در حقوق ایران نیز با استفاده از ماده ۲۱۲ قانون مدنی می توان همین حکم را داد. با این توضیح که لفظ "باطل" در این ماده اعم از غیر نافذ و باطل است که آثار غیر نافذ همانند قانون فرانسه برای طرف بالغ صحیح وبرای محجور معلق است (نظر دکتر کاتوزیان- قانون مدنی در نظم کنونی).
پانوشت: جا دارد از دوست خوبم آقای سید مطهر علوی مدیر وبلاگ قانون که اشکالات این پست را یادآور شدند تشکر کنم. برای مطالعه قسمت های قبلی به بخش جستجوی موضوعی مراجعه فرمایید فرانسه تخصصی حقوق Article 1924 Lorsque le dépôt étant au-dessus du chiffre prévu à l'article 1341 n'est point prouvé par écrit, celui qui est attaqué comme dépositaire en est cru sur sa déclaration, soit pour le fait même du dépôt, soit pour la chose qui en faisait l'objet, soit pour le fait de sa restitution ماده ۱۹۲۴ قانون مدنی فرانسه- هنگامی که ودیعه ای که ارزش آن بالاتر از رقمی باشد که در ماده ۱۳۴۱ پیش بینی شده است با سند کتبی اثبات نشود اظهارات شخصی که مستودع بودن او مورد اعتراض قرار گرفته است پذیرفته می شود چه در خصوص خود عمل ودیعه چه در خصوص مالی که موضوع ودیعه قرار گرفته است و چه در خصوص عمل استرداد. ý نکته ۱- در قانون مدنی ایران نیز قبلا در بخش راجع به ادله اثبات همانند فرانسه در جایی که موضوع عقد فراتر از مبلغ مشخصی بود اثبات کتبی را الزامی می دانست. ý نکته ۲- شورای نگهبان با برتری دادن بینه (شهادت دو نفر عادل) بر اثبات کتبی اینگونه نظر داده است که حتی اعتبار سند رسمی را نیز می توان با بینه مخدوش کرد! ý نکته ۳- پیش از این گفتیم که در حقوق فرانسه تقسیم بندی ودیعه لازم (اضطراری) و ودیعه ارادی وجود دارد. ثمره عملی این تفکیک در اینجاست که در ودیعه لازم هیچگاه لزومی ندارد تا اثبات کتبی آورده شود (حتی اگر ارزش ودیعه فراتر از ارزش پیش بینی شده باشد). فرانسه تخصصی حقوق Article 1920 Le dépôt est volontaire ou nécessaire Article 1922 Le dépôt volontaire ne peut régulièrement être fait que par le propriétaire de la chose déposée, ou de son consentement exprès ou tacite Article 1921 Le dépôt volontaire se forme par le consentement réciproque de la personne qui fait le dépôt et de ماده ۱۹۲۰ قانون مدنی فرانسه- ودیعه یا ارادی یا لازم است. ماده ۱۹۲۱ قانون مدنی فرانسه- ودیعه ارادی نمی تواند از لحاظ قانونی منعقد گردد مگر توسط مالک مال ودیعه یا با رضای صریح یا ضمنی وی. ماده ۱۹۲۲ قانون مدنی فرانسه- ودیعه ارادی توسط رضای متقابل شخصی که ودیعه را به انجام می رساند و شخصی که آن را دریافت می دارد تشکیل می شود. ý نکته ۱. تنها تفاوتی که ودیعه لازم و ودیعه ارادی در حقوق فرانسه از لحاظ آثار دارند آن است که ودیعه لازم را می توان به هر طریقی اثبات نمود ولی ودیعه ارادی تابع قواعد عمومی ادله اثبات است (به این معنا که اگر ارزش مال ودیعه از حد خاصی بالاتر باشد اثبات ودیعه حتما باید به وسیله سند کتبی انجام گیرد). ý نکته ۲. در حقوق ایران چیزی تحت عنوان ودیعه لازم نداریم. زیرا شورای نگهبان نظر داده است که شهادت شهود بر همه ادله اثبات مقدم است و بنابراین چه در ودیعه لازم و چه در ودیعه ارادی لزومی به اثبات کتبی نیست. Article 1919 Il n'est parfait que par la tradition réelle ou feinte de la chose déposée ماده ۱۹۱۹ قانون مدنی- این عقد (ودیعه) تنها با تسلیم واقعی یا صوری مال مورد ودیعه کامل می شود. تسلیم صوری در زمانی کافی است که مال مورد ودیعه پیش از آنکه به عنوان ودیعه در اختیار وی گذارده شود تحت عنوان دیگری در نزد وی یافت شود. مال سپرده شده = chose déposée تسلیم ساده (بدون تشریفات) = tradition مستودع (امین) = dépositaire ý تفاوتی که در حقوق ایران با حقوق فرانسه در این زمینه به چشم می خورد این است که در حقوق ایران عقد ودیعه رضایی است و بنابراین به صرف ایجاب و قبول منعقد می شود/ ولی فرانسویان این عقد را عقدی عینی و بلکه عینی ترین عقد می شمارند.
به همراه توضیح برخی واژگان اصلی و مقایسه مختصر آن با حقوق ایران Article 1917 Le dépôt proprement dit est un contrat essentiellement gratuit ماده ۱۹۱۷ قانون مدنی- ودیعه در معنای حقیقی عقدی است که اساسا مجانی می باشد. ý قبلا گفتیم که در حقوق فرانسه، ودیعه هم عقد است و هم ایقاع. ý این ماده ودیعه ای را تعریف می کند که ویژگی عقد را داراست. ý این ماده یکی از ویژگی های اصلی ودیعه را بیان می دارد که همانا مجانی (gratuit) بودن آن است. در حقوق ایران نیز ودیعه مجانی است. ولی تفاوتی که حقوق ایران با فرانسه دارد آن است که ویژگی مجانیت در ماده اول بخش ودیعه که به تعریف آن اختصاص دارد، آورده شده است و بنابراین به تصریح بیشتر اساتید حقوق، مجانیت جزو ذات عقد آورده می شود و نمی توان توافقی بر خلاف آن به عمل آورد. در حالی که در حقوق فرانسه می گویند: اصل بر مجانیت است. این گفته متضمن آن است که ودیعه های بادستمزد و معوض نیز مورد پذیرش است. همین بیان در مواد بعدی قانون مدنی فرانسه مورد تأکید قرار می گیرد. به همراه توضیح برخی واژگان اصلی و مقایسه مختصر آن با حقوق ایران Article 1915 Le dépôt, en général, est un acte par lequel on reçoit la chose d'autrui, à la charge de la garder et de la restituer en nature ماده ۱۹۱۵- ودیعه به طور کلی عملی است که توسط آن مال متعلق به دیگری را دریافت می دارند با این تعهد که آن را نگهداری نمایند و به همان شکل مسترد سازند. ودیعه =Le dépôt عمل حقوقی =acte v در حقوق فرانسه دو تعهد بر عهده مستعیر قرار می گیرد: تعهد به استرداد و تعهد به نگهداری. v باید توجه داشته باشیم که برخلاف کتاب های حقوقی ایران که تنها عبارت تعهد به حفظ (آقای دکتر کاتوزیان) وجود دارد در حقوق فرانسه بین تعهد به حفظ (conservation) و تعهد به نگهداری (garder) تفاوت قایل می شوند. در حقیقت تعهد به حفظ را می توان نوعی تعهد به نتیجه و تعهد به نگهداری را نوعی تعهد به وسیله شمرد.

برای مطالعه قسمت های قبلی به بخش جستجوی موضوعی مراجعه فرمایید

آموزش فرانسه تخصصی حقوق
La tradition feinte suffit, quand le dépositaire se trouve déjà nanti, à quelque autre titre, de la chose que l'on consent à lui laisser à titre de dépôt
آموزش فرانسه تخصصی حقوق
آموزش فرانسه تخصصی حقوق
| Design By : Night Skin |

